مختان را بیاورید جلو، میخواهیم توی مختان سوت بزنیم.
همینطور که این نیمسوت سوت به سوت شده مخمان را سوتاند.(ویراستار محترم به این فعل کاری نداشته باشید!) به جان شما نباشد، به جان گربة سردبیر دوچرخه، ما نمیدانیم نیمسوت این فکرهای خلاق را از کجا میآورد. من که واقعاً از فکرهای جانانة او برق از گوشهام پریده. او یک پدیده است. به قول شاعر مادرمرده:
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
آنچه نیم سوت داشت ز بیگانه تمنا میکرد
برو ای خیرهسر کجفهم خانهخراب
آنچه خود داری ز بیگانه تمنا منما
ببخشید که شعرش کمی زاقارت است. به هر حال من اگر جای بیگانگان بودم نیمسوت را شبانه از توی رختخوابش میدزدیدم و با مغز بینظیرش شکلات مغزدار درست میکردم.
مربیان و کتابداران کانون کسانی هستند که دست نویسنده را توی دست مخاطب میگذارند. آنها با ارتباط هایی که روزانه با بچهها دارند و برنامههای قصه خوانی و نقد و نظر، خیلی خوب میتوانند فکر و احساس بچهها را به نویسندههای کودک و نوجوان منتقل کنند. تا به حال به طور شفاهی گزارشهای بسیاری از این دوستان دور اما نزدیک شنیدهام. اما این یکی مکتوب است و نقدی است بر کتاب «آقارنگی و گربهی ناقلا» که به قلم خانم زینت سادات فاطمی نوشته شده است.
داشتیم از خوشحالی مثل پودر ماشینلباسشویی کف میفرمودیم که تلفن دوچرخه سوتید. تلفن ما فقط همین یک ملودی را بلد است: سوت سوت سوتک سوت سوت سوتک!
آنهایی که عقربهای کشتی بمبک را خواندهاند «خلو» را میشناسند. خلویی که راوی طناز و شوخ داستان خودش و دوستانش است. راوی ساده و بی پیرایهای که نمیدانی باید به قصهاش بخندی یا گریه کنی.
داشتیم ناحیة مرکزی کلة مبارکمان را میخاراندیم و فکر میفرمودیم که برای سهسوت چی بنویسیم که تلفن سوت کشید (تعجب نفرمایید. تلفن واحد سهسوت فقط سوت میکشد. چیزی تو مایههای سوت زودپز)
