جمعه ژانویه 20 , 2017
image image image image image image

یادداشت

  • جشنواره‌ تمام كار نيست

    يادداشتي در حاشيه‌ي جشنواره داستان اروند

    نویسنده وقتی برای بچه‌ها می‌نویسد بال در می‌آورد. دو بال خیال انگیز و رویایی. حتماً نیازی نیست چیزی که خلق می‌کند جن و پری و موجودات افسانه‌ای داشته باشد. مهم این است که او برای مخاطبی می‌نویسد که جهان را با چشمان دیگری نگاه می‌کند. چشمانی که هنوز پاک است و آلوده به بلایای زمینی نشده و به همه چیز بال می‌بخشد. بال پرواز.

    اگر در زمان نوجوانی و کودکی ما نویسندگان این حوزه به تعداد انگشتان دست بود، امروز ادبیات کودک کشورمان به مدد نویسندگان، شاعران، مترجمان، پژوهشگران این حوزه به اندازه‌ای شده که تصویر درخشان‌تری از دنیای کودکان و نوجوانان ارایه بدهد. اگر چه این تصویر هنوز به پختگی و کمال نرسیده و نیاز به زمان دارد، اما با نگاهی به خط سیر حرکت ادبیات کودک و نوجوان می‌توان آینده‌ای درخشان برای آن متصور شد. در مقایسه با درخت تناور ادبیات کلان، ادبیات کودک و نوجوان ما هنوز جوان است و چندان قامت و قالب نگرفته است، این ادبیات از یک سو نیاز به حمایت و پشتیبانی و از سوی دیگر نیاز به آزادی و رهایی دارد.
    واقعیت این است که نوشتن برای مخاطبان کودک و نوجوان کاری تخصصی و دشوار‌تر از نوشتن برای مخاطبان بزرگسال است. کسانی که برای این گروه می‌نویسند باید از تجربه و دانش کافی برخوردار باشند در حالی که در نظر عموم جامعه هر داستانی که شخصیت‌های کودک و یا حیوانات داشته باشد، یا صرفاً بیان خاطرات نوستالوژیک کودکی نویسنده، داستان کودک محسوب می‌شود.
    برگزاری جشنواره‌های متعدد (از جمله جشنواره داستان اروند) که بخشی از کارشان را به داستان نوجوان اختصاص می‌دهند، می‌تواند توجه برانگیز باشد. می‌تواند همچون چراغی هدایت کننده‌ی نویسندگانی باشد که نوشتن برای نوجوانان را دوست دارند اما محرکی برای این کار نیافته‌اند. هر جشنواره‌ای در ذات خود روشن‌کننده‌ی شعله‌ای است در درون هنرمند. منتها جشنواره تمامِ کار نیست. باید اجازه داد این نیروی نهفته‌ای که به مدد جشنواره فعال شده به سوی کسب تجربه و دانش برود. به سوی رها شدگی از اعماق ناخودگاه و ترکیب این رهایی که هنر محض است با مخاطبی که نیاز به فهمیده شدن دارد.

    http://dastanarvand.com/post.html?id=37

  • وقتی رفت، بود

    kiarostamiبه یاد عباس کیارستمی

    «قصه‌سرایی در فیلم را دوست ندارم، به هیجان آوردن تماشاچی را دوست ندارم، نصیحت کردنش را دوست ندارم، تحقیر کردنش را دوست ندارم، احساس گناه بهش دادن را دوست ندارم. این‌ها را در سینما دوست ندارم و فکر می‌کنم فیلم خوب فیلمی است که بادوام باشد و باید درست وقتی که از سینما می‌آیی بیرون درست از همان موقع شروع کند به ساخته شدن.»

    حرف‌های بالا از عباس کیارستمی است.

    داشتم فکر می‌کردم این حرف‌ها، دلایل خوبی هستند برای دوست داشتن یک هنرمند. برای هنرمندی که به جای گیشه و کلیشه و توجه به سلیقه‌های جاافتاده به افق‌های دیگری می‌نگرد. آن هم در جامعه‌ای که می‌خواهد همه را به یک جامه در آورد و به همه دیدی جامع بدهد.

گروه سنی

Teleg farhadhas

گشتن

language

دیدارها

امروز : 246
دیروز :1060
هفته :4971
ماه :19902
مجموع :383826

افراد آنلاین :

2
Online

جمعه, 01 بهمن 1395 09:13

خرید اینترنتی کتاب‌ها

Anderson gold medal

has 1

lindgren

افتخاری برای ایران و ادبیات کودکش

فرهاد حسن‌زاده از سوی ایران نامزد جایزه جهانی آسترید لیندگرن برای سال 2017 و جایزه هانس کریستین اندرسن برای سال 2018 شد.

image image image image image image
Tehran-2
Tehran-1
Tehran-3
Tehran-4
yazd-1394
yazd-2-1395